Nederlandse Vereniging

Berger Blanc Suisse

Skeletproblemen

HD ( Heupdysplasie)

Wat is heupdysplasie eigenlijk?

Heupdysplasie of ook wel kortweg H/D is een aandoening van de heupen. Het heupgewricht bestaat uit een heupkop, een heupkom en het gewrichtskapsel. Bij een afwijking aan dit heupgewricht kan op den duur artrose ontstaan. We zien heupdysplasie voornamelijk bij de grotere hondenrassen maar ook bij kleinere honden kan het voorkomen.

Waardoor ontstaat HD?

Heupdysplasie is een zogenoemde multifactoriële aandoening. Dwz dat er meerdere factoren een rol spelen;

1. Erfelijkheid: heupdysplasie is voor ongeveer 30% een erfelijk bepaalde aandoening. HD-vrije ouders kunnen pups krijgen die wel HD ontwikkelen. Andersom kunnen uit ouders met HD ook HD-vrije pups geboren worden. De kans op het laatste is echter een stuk kleiner. Het wordt dan ook ten sterkste afgeraden om met honden te fokken die HD hebben.  

2. Externe factoren als voeding en beweging: Overgewicht en verkeerd gebruik van voedingssupplementen kunnen het ontstaan van HD in de hand werken. Daarnaast is ook overmatig beweging als traplopen en springen een niet te onderschatten factor in het ontwikkelen van HD.

Hoe wordt heupdysplasie gediagnosticeerd?

Na een zorgvuldig onderzoek kan de verdenking van heupdysplasie uitgesproken worden. De bevestiging krijgen we alleen door röntgenfoto’s.

Bij de röntgenbeoordeling van het heupgewricht zijn een aantal zaken van belang:

1. De vorm van de kop

2. De vorm van de kom

3. De aansluiting van de kop in de kom

4. De eventuele ernst en aanwezigheid van atrose

Bij afwijkingen van één of meer van bovengenoemde spreken we van HD.

  

Normale heup

Jonge hond met HD

Oude hond met HD

 

Bron: Dierendokters

ED (Elleboogdysplasie)

Elleboogdysplasie is een aandoening die bij jonge honden voorkomt waarbij het ellebooggewricht zich niet normaal ontwikkelt. Door een verkeerde aanleg van de elleboog komen er drukverschillen in de elleboog en kan er een stukje van de ellepijp afbreken of beschadigen, meestal is dit de processus coronoideus (LPC, op afbeelding E). Maar het gebeurt ook wel eens dat de processus anconeus afbreekt of beschadigd raakt (LPA, op afbeelding D). Er kunnen ook door de incongruentie van de elleboog kraakbeenletsels ontstaan van de bovenarm, dan spreken we van osteochrondosis dissecans ( OCD ). Al deze vormen van elleboogdysplasie leiden onvermijdelijk tot osteoarthrose. Onder osteoarthrose verstaan we verhoogde slijtage van het gewricht met als gevolg verstijving.

Oorzaken

  • http://nvbbs.nl/templates/groen4/images/postbullets.png); background-position: 0% 0%; background-repeat: no-repeat;">

    Snelle groei: Het komt bijna altijd voor bij honden met een volgroeid gewicht van meer dan 30 kg, daarom lijden reuen er vaker aan dan teefjes.

  • http://nvbbs.nl/templates/groen4/images/postbullets.png); background-position: 0% 0%; background-repeat: no-repeat;">

    Erfelijkheid: Bepaalde rassen lopen een hoger risico. Bijvoorbeeld: Berner Sennenhond, Labrador, Rottweiler en Bordeaux dog.

  • http://nvbbs.nl/templates/groen4/images/postbullets.png); background-position: 0% 0%; background-repeat: no-repeat;">

    Overvoeding: Het voeden van overmatige mineralen, calorieën en vitaminen verhoogt het risico. Een goed uitgebalanceerd dieet is dan ook erg belangrijk.

Symptomen De meeste honden met elleboog-dysplasie vertonen voor het eerst symptomen als ze tussen de 4-8 maanden oud zijn. Vaak gaat het om kreupelheid van de poot en/of stijfheid na rust. De kreupelheid kan erger zijn na beweging. Soms zijn beide ellebogen aangetast, zelfs als de hond kreupel is aan één poot. Pijn bij buigen, strekken van de elleboog of druk op de elleboog. Oudere honden kunnen natuurlijk ook deze symptomen vertonen, maar dan is er meestal al osteoarthrose als gevolg van de elleboogdysplasie.

Diagnose Met een röntgenfoto kan ED worden vastgesteld. Er wordt extra gelet of er losse botdelen in het gewricht aanwezig zijn.

Bron: Dierenkliniek Brouwhuis

Lendenwervels en Rug van honden

Ook in de rug, en dan met name het achterste gedeelte, kunnen problemen ontstaan. Normaal gespoken hebben honden 7 lendenwervels. Soms heeft een hond echter aangeboren 8 lendenwervels. Vaak zit dan voor het sacrum, ofwel heiligbeen, een extra kortere wervel. Dit kan veranderingen in de bewegingsmogelijkheid en stabiliteit van de rug met zich meebrengen. Dit geeft eerder kans op spondylosis en vergroeiingen, zgn. bruggen, in de rug. Maar ook zonder extra wervel kan een hond spondylosis in zijn rug ontwilkkelen. Waarschijnlijk heeft dit een relatie met overbelasting.
Een extra wervel is op een röntgenfoto altijd te zien, maar spondylosis is pas op oudere leeftijd te zien.

Röntgenfoto van de rug van een hond zonder afwijkingen.

Röntgenfoto van de rug van een hond met spondylosis. Zie de vergroeiing tussen de 5e en 6e wervel.

Röntgenfoto van de rug van een hond met een 8e lendewervel. Tellen van het aantal lendewervels begint bij de eerste wervel waar geen rib aan hecht.

Bron: Dierenartsenpraktijk de Meemortel